Alçak
tavanlı evlerde kaldı anam çocukluğum,
Kerpiç kokan
duvarlarına yaslanmaya korkardım.
Önümüze bir tabak yemek koyabilmenin sancısını
Gece boyu
omuzlarında bir yük gibi mi taşırdın?
Ah anam
garip anam gurbet mi büktü belini?
Ahırda yatan
sarı kızın gözüne ondan mı bakardın?
Ben o zamanlar çocuktum anlamaz mıydım
sanırdın?
Geceleri
dikişler diker bizi uyur mu sanırdın?
Bilir misin
Hasan abim geceleri ağlar ağlar susardı.
Abim hep
derdi ki, Babam olaydı başımızda duraydı.
Gidişine
değil, her akşam dönen babalara ağlardı.
Benim adım Hasan,
şehit benim babam der dururdu.
CEYDA GÜNAY
http://www.kelimedamlasi.com/2018/03/
