RUTUBETLİ YAŞAM

Sönmeye yüz tutmuş sigaram ciğerimi delip geçerken,
hasta bir ananın kuru öksürüğünün sesinde,
bir kez daha boğulmayı,
hüznün yumuk ellerinden kurtulmayı istedim.
                                                                      CEYDA GÜNAY

VAKİT

Şimdi karar verme vaktiyse eğer vakit,

yosun beyazlığında avaran düşler kamçılıyorsa seni,

neye göre, kime göre karar  vermeli...

ROZAFA

Akşam vakti mi geçtin Rozafa kalesi önünden?

Dalgaları arasına yüzümün karıştığı saçlarından,
bir tel bile bırakmadın mı?

Kokun kale duvarlarının taşları arasından bana hoş geldin derken,

ciğerlerime dolan kokunu içimde tutmaya çalışırken,
 taze yağmur gibi nerelere yağmaya gittin ?

 




                                                                             



                                  CEYDA GÜNAY

                                                                       






                                                 

ŞİMDİ BANA BİR İSTANBUL, BİR DE SEN LAZIMSIN

Şimdi bana bir İstanbul, bir de sen lazımsın.
Kokusu sana kadar,
Boğazı senin düşlerinle derinleşen,
Eminönünde yediğim bir balık kadar taze bir İstanbul,
Galata köprüsünden geçerken çoğalan adımlarım gibi sevdam,
Rumeli hisarı altında içtiğim bir nargile dumanının sarışı gibi  şimdi sevdan,
Uzandın mı, Emirgan korundan cennet kokulu bahçelere, boylu boyunca.
 Bahçelerinde düşler kurmak isterim kuzguncuk evlerinin,
Beni çekip alma hidiv kasrıdan,atma yabancı sevdalara.
Yüzme bilmem ben, başka sevdalarda boğulurum.
 Atma beni sevdiğim, atma ölürüm.
Ezme beni bir galata kulesi gibi,parlayan gözlerinin altında.
Çırağan sarayı gibi, parlayan saçlarının kokusuna dayanamam.
Kapalı çarşı gibi kalabalıktır hayallerin.
Camilerin önüne ekili rahmetler gibi naziktir yüreğin,
Laleli taşhan da içtiğim kahve gibi, yorgunluğumu söker alırsın benden.
sevdanla Yerabatan sarnıcı gibi,yerin dibinde olsam dedirtirsin.
Taşıyamam ağır gelir sevdan,kirpiklerine kadar severim seni bilirsin.
Ayasofyadaki halılara işlenen nakışlar gibidir hislerim.
Her bir ilmek seni işler sanki; içime, düşlerime.
Hisarlardan aşağılara kadar yerden göğe kadardır derin sevdam bilirsin.

                                                                                                CEYDA  GÜNAY

GURBET ŞİİRİ - CEYDA YILDIRIM

Şimdi ülkemde ezanlar mı okunuyor anne?

Sabahları gevrekler mi pişiyor?

Her yemekten sonra köpüğünde sohbetler dövülen kahveler,

geceden ıslanan tarhanalar  sabahına mı pişiyor, bilmiyoruz annem.

İki sokak öteden oynayan çocuk sesleri mi sarıyor kirişlerimizi?

Nenemin bitiremediği örgülerini Hasan mı karıştırıyor?

Askere giden abim için mi misafirler geliyor?

Komşuda pişen fazla yemek bize mi düşüyor?

Gurbet sen misin şimdi belimizi eğip büken?

 Çocukları susturan, şehri durduran.

Duvarları soldurup, Gölgesinde dinlendiğimiz ağacı kesen. 

Sen misin gurbet, zalim gurbet, evimizden ettin gurbet.

Bizi bizden eden, ötekileştiren sen misin gurbet?

                                                                          CEYDA GÜNAY

                     http://www.kelimedamlasi.com/2018/03/nazim-hikmetin-anisi.html                       

ŞEHİT BENİM BABAM-CEYDA GÜNAY

                                 

       ŞEHİT BENİM BABAM

Alçak tavanlı evlerde kaldı anam çocukluğum,

Kerpiç kokan duvarlarına yaslanmaya korkardım.

 Önümüze bir tabak yemek koyabilmenin sancısını

Gece boyu omuzlarında bir yük gibi mi taşırdın?

Ah anam garip anam gurbet mi büktü belini?

Ahırda yatan sarı kızın gözüne ondan mı bakardın?

 Ben o zamanlar çocuktum anlamaz mıydım sanırdın?

Geceleri dikişler diker bizi uyur mu sanırdın?

Bilir misin Hasan abim geceleri ağlar ağlar susardı.

Abim hep derdi ki, Babam olaydı başımızda duraydı.

Gidişine değil, her akşam dönen babalara ağlardı.

Benim adım Hasan, şehit benim babam der dururdu.

                                                                           CEYDA GÜNAY

http://www.kelimedamlasi.com/2018/03/ayrilik.html
http://www.kelimedamlasi.com/2018/03/