Şimdi bana bir İstanbul, bir de sen lazımsın.
Kokusu sana kadar,
Boğazı senin düşlerinle derinleşen,
Eminönünde yediğim bir balık kadar taze bir İstanbul,
Galata köprüsünden geçerken çoğalan adımlarım gibi sevdam,
Rumeli hisarı altında içtiğim bir nargile dumanının sarışı gibi şimdi sevdan,
Uzandın mı, Emirgan korundan cennet kokulu bahçelere, boylu boyunca.
Bahçelerinde düşler kurmak isterim kuzguncuk evlerinin,
Beni çekip alma hidiv kasrıdan,atma yabancı sevdalara.
Yüzme bilmem ben, başka sevdalarda boğulurum.
Atma beni sevdiğim, atma ölürüm.
Ezme beni bir galata kulesi gibi,parlayan gözlerinin altında.
Çırağan sarayı gibi, parlayan saçlarının kokusuna dayanamam.
Kapalı çarşı gibi kalabalıktır hayallerin.
Camilerin önüne ekili rahmetler gibi naziktir yüreğin,
Laleli taşhan da içtiğim kahve gibi, yorgunluğumu söker alırsın benden.
sevdanla Yerabatan sarnıcı gibi,yerin dibinde olsam dedirtirsin.
Taşıyamam ağır gelir sevdan,kirpiklerine kadar severim seni bilirsin.
Ayasofyadaki halılara işlenen nakışlar gibidir hislerim.
Her bir ilmek seni işler sanki; içime, düşlerime.
Hisarlardan aşağılara kadar yerden göğe kadardır derin sevdam bilirsin.
CEYDA GÜNAY
25 Ocak 2018 Perşembe
22 Ocak 2018 Pazartesi
GURBET ŞİİRİ - CEYDA YILDIRIM
Şimdi ülkemde ezanlar mı okunuyor anne?
Sabahları gevrekler mi pişiyor?
Her yemekten sonra köpüğünde sohbetler dövülen kahveler,
geceden ıslanan tarhanalar sabahına mı pişiyor, bilmiyoruz annem.
İki sokak öteden oynayan çocuk sesleri mi sarıyor kirişlerimizi?
Nenemin bitiremediği örgülerini Hasan mı karıştırıyor?
Askere giden abim için mi misafirler geliyor?
Komşuda pişen fazla yemek bize mi düşüyor?
Gurbet sen misin şimdi belimizi eğip büken?
Çocukları susturan, şehri durduran.
Duvarları soldurup, Gölgesinde dinlendiğimiz ağacı kesen.
Sen misin gurbet, zalim gurbet, evimizden ettin gurbet.
Bizi bizden eden, ötekileştiren sen misin gurbet?
CEYDA GÜNAY
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)